Czwartek

Absolutnie muzycznie mi dzisiaj. Nuty wibrujące w powietrzu przyklejają się do mnie jak osad, osiadają na włosach i na rzęsach, malują zygzaki na dłoniach i tęczówkach. Kręcą włosy i polerują paznokcie. I śpiewam w tramwaju i tańczę na przejściu dla pieszych i nucę w szkolnej ławce i na spacerze. I jakbym się nie powstrzymywała i tak mimowolnie wywołuję wibrację powietrze. Nie zawsze miłe… No ale… Z pewnymi rzeczami nie da się walczyć.

A za oknem deszcz i zimno i wieje. Wiatr nachalnie łaskocze policzki i tańczy ze spódnicą do jakiejś żywiołowej meledii. Reaguję sprzeciwem, a przechodnie zainteresowaniem. Ale co poradzić… Widocznie taka natura wiatru. Uwielbia być tam gdzie nie powinien, udając, że jego natura usprawiedliwia brak taktu i szacunku. A biedne dziewczyny nie mogą nic na to poradzić.

Poza tym dzisiaj czwartek. Lubię czwartki. Bo czwartki znaczą, że przeminęła środa i że już całkiem niedaleko piątek. Czwartek jest ulgą i oczekiwaniem. Odpoczynkiem i absolutnym wysiłkiem. Środa… W środy nie jestem w stanie robić nic. Nie jestem w stanie stać prosto, nie jestem w stanie patrzeć w niebo, nie jestem w stanie się skupić i nei jestem w stanei się rozluźnić. Mogę tylko spać, a mimo to nie mogę spać, bo nie mam kiedy. Smutne. Przetrwanie każdej środy daje mi niezmienną satysfakcje i samozadowolenie. Jednak jestem taka dzielna… A piątek? No cóż. Piątek= orkiestra )

Komentarzy: 5

Komentarze RSS Identyfikator URI TrackBack